เห้ออ… ช่วงนี้เหนื่อยจัง ทำไงดีนะ? มาดู 5 วิธีง่ายๆ กับการให้กำลังใจตัวเอง

สวัสดีค่ะ พบกับบล็อก pimmyudoms อีกเช่นเคยนะคะ สำหรับบล็อคที่แล้ว ที่เราเขียนรีวิวเรื่อง Half day trip | เที่ยวเขตพระนคร กับ Pimmy อันนั้นเป็นบล็อคแรกของเราเลยค่ะ และเราก็รู้สึกอินกับการเขียนบล็อคเป็นอย่างมาก ก็เลยจะมาทำอันที่ 2 ค่าา

มาเริ่มกันเลยดีกว่าา

1. นึกถึงตัวเองอยู่เสมอ

ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ จะเหนื่อย จะท้อ ให้นึกถึงผลประโยชน์ที่ตัวเองจะได้รับเข้าไว้ ให้นึกว่าเราทำไปเพื่ออะไร แต่ถ้าสิ่งนั้นมันไม่ได้มีผลประโยชน์ต่อตัวเรา แต่เราต้องทำ ก็จงกัดฟันทำมันให้สำเร็จ ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด เท่านี้ก็ไม่มีใครมาตำหนิเราได้แล้วค่ะ สู้ๆนะคะ ^^

2. นึกถึงเรื่องดีๆของตัวเอง

“อันนี้ก็ทำไม่ได้” “อันนั้นก็ทำไม่ได้” “อันนี้ก็ไม่เก่ง” “ตัวเราโคตรแย่เลย” เพื่อนๆรู้มั้ยคะว่าการพูดแบบนี้กับตัวเพื่อนๆเอง ไม่ได้จะทำให้เราดีขึ้นเลยนะ มีแต่จะบั่นทอนความมั่นใจ และความสุขในตัวเราลงไปเรื่อยๆ เราอยากให้เพื่อนๆลองคิดใหม่นะ เราอยากให้เพื่อนๆสร้างความมั่นใจให้ตัวเอง สร้างความเยอทะยานให้กับตัวเอง ให้คิดซะใหม่ว่า “เราต้องทำได้” “แค่นี้เอง… ทำได้อยู่แล้ว!” และให้เปิดใจ ค่อยๆเรียนรู้ ฝึกฝน เราเชื่อว่าในที่สุด เพื่อนๆจะทำมันสำเร็จแน่นอนค่ะ

“Practice makes perfect” – Unknown

3. เรายังมีคนที่รักเราอยู่ข้างกายเราเสมอ 

ทุกครั้งที่ท้อ ที่เหนื่อย อย่าแบกรับมันไว้คนเดียวเลยค่ะ เดี๋ยวเครียด เครียดมากๆ เป็นมะเร็งเด้อออ ให้เปิดใจ ระบายกับคนข้างกายที่เข้าใจเรา เช่น ครอบครัว คนรัก หรือเพื่อนสนิท พวกเขาเหล่านั้น พร้อมที่จะรับฟังคุณเสมอค่ะ หรือถ้าในกรณีที่ระบายให้ใครฟังไม่ได้เลย แนะนำให้ระบายมันลงในกระดาษค่ะ ระบายให้หมด ทุกสิ่งทุกอย่างจนสบายใจ เสร็จแล้ว…ให้ฉีกกระดาษแผ่นนั้น แล้วขยำมันทิ้งค่ะ เพราะมันคือความรู้สึกด้านลบของตัวเอง เราไม่อยากรับรู้ความรู้สึกด้านลบของเราอีก

4. ทบทวนเรื่องดีที่ผ่านมา

ข้อสุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุดค่ะ ทุกครั้งที่ราท้อ หมดหวัง หรือเหนื่อย ให้เราย้อนกลับไปดูความทรงจำดีๆ ที่เราเคยผ่านมา นึกย้อนถึงทุกอุปสรรคที่เราเคยเผชิญ เราจะเห็นเลยว่า “เห้ยย! แกรร เราก็ผ่านมาได้หมดนะเว้ยย เรื่องนี้ ต้องผ่านไปได้ดิ” ทุกปัญหาที่เกิดขึ้น มันดูใหญ่ไปหมดค่ะ แต่ถ้าเพื่อนๆลองมองย้อนกลับไปดู แต่ละปัญหาในอดีดที่เคยเกิดขึ้น มันเล็กมากก ถ้าหากจะเทียบกับปัญหาปัจจุบันนี้ และปัญหาปัจจุบันนี้ ก็จะกลายเป็นปัญหาที่เล็กมากในอนาคตเช่นกันค่ะ

5. ฝึกสมาธิและศึกษาธรรมะ

ลองฝึกสมาธิดูนะคะ ไม่จำเป็นต้องนั่งสมาธิก็ได้ค่ะ จริงๆสมาธิฝึกได้ทุกที่ค่ะ เช่น สามารถฝึกได้ทั้งๆที่เรียนอยู่ ฝึกให้จิตเราจดจ่ออยู่กับการเรียน หรือจะสมาธิในการทำงาน ให้สมองและใจเราจดจ่ออยู่กับงาน ไม่ต่างกันในเรื่องของกำลังใจค่ะ ถ้าเราฝึกจิตเราให้ “นิ่ง” กับทุกสถานการณ์ ถ้าเราทำได้ เราจะไม่ฟุ้งซ่าน และไม่มีใครสามารถทำให้เราไขว้เขวได้เลยค่ะ 

“จงเชื่อมั่นในตัวเอง”

“จงรักตัวเอง”

“จงทำใจให้นิ่งเข้าไว้”

…แล้วชีวิตเราจะมีความสุขมากกว่านี้

ก่อนจะจบ เราขอทิ้งท้ายหนึ่งประโยคให้กับผู้อ่านที่น่ารักทุกๆท่านนะคะ

“ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ที่ดีเสมอ ขอให้อดทนรอวันนั้น บางปัญหา อาจจะดูเลวร้ายที่สุด แต่มันก็ยังไม่ใช่จุดจบของชีวิต”

อ้างอิง:

https://health.kapook.com/view108503.html

Advertisements
Half day trip | เที่ยวเขตพระนคร กับ Pimmy

Half day trip | เที่ยวเขตพระนคร กับ Pimmy

สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมารีวิว

การไปเที่ยวเขตพระนครเป็นเวลาครึ่งวันกันค่ะโดยจะมีเราเดินทางไปคนเดียวเดี่ยวๆเลยค่ะฮ่าๆเป็นคนสตรอง

เนื่องจากว่าวันนั้นเป็นวันเด็ก วันที่ 13 มกราคม 2561 เราว่างทั้งวัน แต่พ่อแม่เราไปทำงาน เราเลยอยากหาเรื่องออกไปถ่ายรูป เราชอบถ่ายรูปมากค่ะ ก่อนหน้าวันนั้นประมาณ 3 วัน เราก็เลยวางแผนว่าจะเดินทางไปถ่ายรูปสถาปัตยกรรมที่เก่าแก่และสวยงาม ณ เขตพระนครในวันเด็ก!

มาเริ่มการรีวิวอย่างเป็นทางการกันเล๊ยยยย!!!

เวลาออกเดินทางไป – กลับ : 12.20น.- 16.00น.

วันนั้นเราขึ้น BTS จาก ทองหล่อ – BTS สะพานตากสิน เพื่อไปท่าสาทร >> ขึ้นเรือด่วนเจ้าพระยา (ธงส้ม) ไปลงท่าช้าง

เดินไป 8,000 กว่าก้าว ฮ่าๆ

ค่าใช้จ่ายระหว่างทริปไม่เกิน 700 บาท เดินลงมาจากสถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสิน (ทางออก 2) เพื่อไปซื้อตั๋วเรือด่วนเจ้าพระยาที่ท่าสาทร ไปลงท่าช้าง (ราคา 15 บาท

26733403_10208320043599165_1004858521850088350_n
ตอนนี้อยู่บนเรือด่วนธงส้มแล้วว กำลังมุ่งหน้าไปท่าช้าง จะบอกว่าคนเยอะมากก แต่ลงหลากหลายท่านะ 555
และนี่คือรูปวัดอรุณค่ะ วิวรอบๆเรือออ
26231210_10208320044119178_7785434070858210485_n
อันนี้ก็วิวรอบๆเรือเหมือนกัน 555
26229540_10208320044599190_4996268347634691336_n
เย่!! ในที่สุดก็ถึงสถานที่แรกในทริปของเราแล้วว โอเค ก็พอเรามาถึงท่าช้างแล้ว ให้เดินตรงไป ออกหน้าตลาดแล้วจะเห็นถนนใหญ่ และฝั่งตรงข้ามคือวัง มิชชั่นแรกของเราก็คือ… เก็บรูปบรรยกาศรอบๆวัง
26230058_10208320044799195_1036258387983225437_n
นี่คือรั้วของพระบรมมหาราชวัง ไม่ต้องบอกก็รู้ 555// สีมันก็จะดูเศร้าๆหน่อย หรือเราคิดไปเองง
26730805_10208320240444086_1490701767498850247_n
นีคือมหาวิทยาลัยศิลปกร เป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่ตั้งอยู่หน้าวัง // ไม่เคยรู้มาก่อนเลยยย 🙄 555
26229659_10208320240284082_1986254174117287675_n
เดินมาทางนี้กันน มาดูว่าจะเจออะไรบ้าง
26733944_10208320045759219_5001753093223711696_n
โอ้นี่ไงง เราเจอกระทรวงกลาโหมแล้ว อย่างที่ทุกคนเห็นว่าตึกมันมีความเหลือง สง่า และไม่ควรพลาดที่จะถ่าย
26805078_10208320047279257_7238638976490114615_n
นี่คือมุมตีฟของกระทรวงเมื่อมายืนฝั่งตรงข้าม และเป็นมุมที่ใครหลายๆคนก็มาถ่ายกันน
26733991_10208320047119253_9125745673642848691_n
นี่ก็คือมุมด้านข้าง อีกมุมของกระทรวง
26804905_10208320048559289_5747802067702601525_n
ไม่มีอะไรมาก ก็แค่อยากได้ภาพการคมนาคมด้านข้างพระราชวัง อิอิ
26804566_10208320048359284_1171532067587555943_n
ลูกชิ้นปลาาา เริ่มหิวแล้วว // เปล่าหรอก แค่จะถามทางแม่ค้าเลยซื้อแม่ค้าซะหน่อย คนไม่ค่อยมีด้วยแถวนั้น ก็เลยช่วยๆเค้า ถึงจะแค่ไม้เดียวก็เถอะ 555 ก็ไปคนเดียวง่ะ
26815152_10208320048919298_3071693179674263211_n
นี่คือกรมแผนที่ทหาร อยู่ฝั่งตรงข้ามกับรูปข้างบน
26231796_10208320049399310_4627918803567397599_n
นี่คือบรรยกาศรอบๆเส้นทางมุ่งหน้าไปเสาชิงช้าา จากกระทรวงกลาโหม มันดีมากเว่อตรงที่ว่าตอนนั้นเป็นเวลาที่ไม่ค่อยมีคน และแสงดี ทำให้ลิ้มรสถึงความเป็นเมืองเงียบสงบ
26229645_10208320049559314_5720295394656963424_n
นี่ก็คือมุมฝั่งตรงข้ามของรูปข้างบนนั่นเองง คิคิ
26231703_10208320050599340_7484695489999372332_n
อยู่บนสะพาน มุ่งหน้าไปเสาชิงช้าา
26815135_10208320051039351_6982704547007161331_n
เห็นอะไรแดงๆ สูงๆตรงจุดศูนย์กลางของภาพมั้ย นั่นไง เสาชิงช้าาาาาา
26804848_10208320051279357_5003436065258244329_n
และนี่ไงง เสาชิงช้าา แต่เรื่องมันมีอยู่ว่ามันปิดปรับปรุง!! โอยยย อุตส่าห์หอบสังขารมาที่นี่ ก็เลยได้รูปแค่นี้ สิ่งที่ทำได้ก็มีแต่นั่งพักก่อน แล้วค่อยกลับไปที่เดิม
26730701_10208320051199355_7777859070145668239_n
ช่างเถอะ มาทำบุญกันดีกว่าาา
26229944_10208320051799370_87136751858057415_n
มาถึงที่สุดท้ายกันแล้วว อุ้ย.. แบ็ตโทรศัพท์หมดจ้าา หาร้านชาร์จด่วน!!
26733996_10208320052159379_8548902690934472335_n
จักรยานน่ารักกก เรียงกันน่าถ่ายรูปดี
26239155_10208320052519388_3219890733265137501_n
วิวท่ามหาราชยามเย็น มีตลาดเล็กๆด้วยนะ แต่มันไกลมากเลยอ่ะ คงไปบ่อยๆไม่ไหว
26229543_10208320052599390_8070351908184998792_n
มุมนี้รู้สึกจะป๊อปมาก ใครๆก็อยากได้รูปตรงนี้
26733810_10208320053079402_5163350319069410891_n
จะมาชาร์จอย่างเดียวก็น่าเกลียดไปนิสสสนึง เลยซึ้อสักแก้ว อิอิ
26903965_10208320330206330_5696995614689214474_n
ถ้าคุณมาเรือท่องเที่ยวตั้งแต่แรก คุณสามารถขึ้นเรือจากท่ามหาราชได้เลย แต่ถ้าคุณมาโดยเรือด่วนปกติ คุณต้องย้อนไปขึ้นที่ท่าช้าง และนั่งจากท่าช้างกลับ นี่คือวิวยามเย็นของแม่น้ำเจ้าพระยา เราชอบแสงมันมากก ความแสงแดดนั้น คือดียยย์
26239949_10208320330366334_178310249025215112_n
ตอนนี้เราอยู่ที่สถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสินเป็นที่เรียบร้อย กำลังจะกลับบ้านนน

~โอเครรร~~~ ก็ขอจบทริปเพียงเท่านี้ กราบขอบพระคุณทุกท่านที่มีความสนใจในการอ่านจากต้นจนจบน้าา วันนี้เป็นวันที่ดีมาก!

ป.ล จุดประสงค์ของบล็อคนี้ก็คือ เราอยากแบ่งปันความสุขของเราให้ผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านได้อ่านกันอย่างเพลิดเพลิน และหวังว่าบล็อคนี้จะเป็นแนวทางในการสร้างโปรแกรมท่องเที่ยวสั้นๆในเมืองกรุง ให้กับผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านนะค้าา

ถ้าชอบก็กดไลค์เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียนบล็อคต่อไปให้ด้วยนะค้าาาหรือจะแชร์เก็บไว้ก็ยิ่งดีเลยค่าา

“ชีวิตคือการเดินทาง”

Introduction | แนะนำตัว

27540885_10208437780342510_6685247783460758678_n

Hi, I’m Pimpinit Udomsompong, a teenager girl from Thailand who wants to be a blogger. My surrounding people, such as cousins and my family, told me that I’m good in writing (in terms of encouraging, explaining, or describe something). At first, I don’t believe them, because at that time I was only thinking of just write it for fun, but later on I realized that every time I get to write something (especially encouraging type) I would be into it and I really write it from my heart. That’s what they called “do what you love”.  I’d tried to created a youtube channel and shoot many video logs though, but that isn’t my type. I hope that all of my blogs, or at least one, will be popular in the future because of the useful informations itself. Please keep me in mind as I’ll keep you in mind! Let’s follow each other! Thank you

สวัสดีค่ะผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน เราชื่อ นางสาว พิมพ์พินิจ อุดมสมปอง เป็นหนึ่งในเยาวชนคนไทย ที่อยากจะเป็นบล็อกเกอร์ค่ะ คนรอบๆตัวเรา อย่างเช่น ญาติพี่น้อง หรือครอบครัว ก็ต่างบอกว่าเราเป็นคนเขียนเก่ง ในแง่ของศิลปะการใช้ภาษา อย่างเช่น การเขียนให้กำลังใจ การเขียนอธิบาย บรรยาย หรือ พรรณนา ตอนแรกๆ เราก็ไม่เชื่อหรอกค่ะ เพราะตอนนั้น คิดแค่ว่าก็เขียนไปแบบนั้น ไม่ได้คิดมากมายอะไร แต่พอหลังๆมา เราก็เริ่มสังเกตุตัวเองค่ะ ทุกครั้งเวลาที่ได้เขียนอะไรสักอย่าง เช่น การให้กำลังใจ เราจะอินและตั้งใจเขียนมันมาก กลั่นทุกคำออกมาจากใจ อยากให้การเขียนทุกครั้งออกมาดีที่สุด ถ้าหากเป็นการเขียนให้กำลังใจ ก็อยากจะเขียนให้ผู้อ่านซึ้งใจ และกินใจมากที่สุด เพราะเราเชื่อว่าถ้าผู้อ่านคล้อยตามไปกับเรา การเขียนครั้งนี้ได้ประสบผลสำเร็จค่ะ นี่สินะคะ ที่เค้าเรียกว่าทำในสิ่งที่รัก ฮ่าๆ

เราเคยลองทำวิดีโอลงยูทูปนะคะ เคยอยากเป็นยูทูปเบอร์ แต่ไม่ค่อยใช่แนวเราเลยค่ะ เราถนัดการเขียนมากกว่า เพราะเราเห็นว่าตัวหนังสือดูทรงพลังกว่าคำพูดนะคะ เปรียบเหมือนการกระทำ สำคัญกว่าคำพูด

สุดท้ายนี้ เราหวังว่าบล็อกทุกบล็อคของเรา หรืออย่างน้อยสักหนึ่งบล็อก จะเป็นที่นิยม ติดเพจกูเกิ้ล ในภายภาคหน้าค่ะ ขอฝากเนื้อ ฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

Social Media ช่องทางการติดต่อ:

FB: Pimpinit Udomsompong

Instagram: pimppnt